Westvoorne handelt in strijd met privacy wetgeving

Dezer dagen belde de Mus met de gemeente Westvoorne om de stukken van het Polenhotel in oprichting op te vragen. Geen reactie. Wat bleek? Er zijn nog helemaal geen stukken, geen aanvraag, geen verslagen van onderzoeken, niets, niente, nada. De gemeente schijnt het druk te hebben en laat het geven van voorlichting over het Polenhotel over aan de uitbater die er uiteraard alle belang bij heeft om zijn plannen zo rooskleurig mogelijk voor te stellen. Wel op 6 januari een gemeentelijke aankondiging verder mag de heer v.d. Kaaij het opknappen en dat doet hij met verve. Zich verschuilend achter COVID 19 vraagt hij de namen en adressen op van diegenen die vragen, bezwaren of opmerkingen hebben. Wel voor 22 februari, want dan kan hij er voor zorgen dat alles in orde komt. Dat is dan mooi, want Tinte en omgeving wil geen hotel waarin mensen in containers worden opgehokt. Klaar dus. We mogen hopen dat de gemeente de negatieve reacties op het plan ter harte neemt en een dikke streep door de plannen van V.d Kaaij haalt. Zaak gesloten.

Maar zo wel niet gaan. Onze bestuurders kijken de glastuinders naar de ogen. Zozeer zelfs dat ze handelen in strijd met de privacy wetgeving. Wie wel eens een reactie geeft op een gemeentelijk plan ziet later in de gemeentelijke stukken dat hij een nummer heeft gekregen waaronder de gemeente een samenvatting geeft van eventuele bezwaren. Zo hoort het. De gemeente mag een particulier persoon geen data laten inzamelen van eventuele bezwaarden zoals nu dreigt te gebeuren. Er zijn inwoners van Tinte die de posters tegen het Polenhotel niet eens durven ophangen uit angst dat de Tinte militie bij hen de boel komt verbouwen. Want zo gaat dat weer wel in een hechte gemeenschap.

De Mus raadt iedereen aan die moeite heeft met het Polenhotel een reactie meteen te richten aan burgemeester en wethouders van Westvoorne. Daar horen ze thuis. Dan weet het college van BenW meteen hoe de vlag er voor staat.

Emile Roemer zegt: “Hef afhankelijkheid van gastarbeiders op”

Op verzoek van de regering heeft Emile Roemers, voormalig kamerlid voor de SP een rapport geschreven over het verblijf van gastarbeiders in Nederland. Het liegt er niet om. De tuinders zeggen zelf: “Gastarbeiders zijn hard nodig voor onze economie”. En wat is hun lot? Uitbuiting! Gastarbeiders zijn afhankelijk van de uitzendbureau’s en hun werkgevers. Behalve onderbetalingen slechte huisvesting is ook hun ziektekostenverzekering in handen van de werkgevers. Wordt een gastarbeider door zijn baas op straat gezet dan houdt meteen zijn ziekteverzekering op. Hij wordt een rechteloos mens. Hij moet ons land uit. Zie hier een moderne vorm van slavernij.

Wat is de belangrijkste aanbeveling van Roemer in zijn rapport aan de regering: “Hef de afhankelijkheid tussen gastarbeiders van hun werkgevers en uitzendbureau’s op. Zorg er voor dat arbeiders niet op de bedrijfsterreinen van hun werkgevers gehuisvest worden, zorg er voor dat tenminste een maand na hun ontslag de ziektekostenverzekering door hun voormalige baas wordt doorbetaald, geef ze hun eigen verzekeringskaartje.

Wat gebeurt er in Westvoorne? BenW gaan accoord met het voorstel van de Gebr. Van der Kaaij om 160 mensen op een van de terreinen van de gebroeders te vestigen. De gemeente wast zijn handen in onschuld. “We hebben het onze burgers gevraagd en die willen ze in het buitengebied hebben, 75% is daar voor. Ach het zegt eigenlijk alles over het egoïsme van de mens. “We willen wel goed doen, maar we willen er geen last van hebben”. Alsof de Nederlandse burgers onderling zelf altijd zo beschaafd met elkaar omgaan.

Nu komt het AD met het verhaal dat er 200 mensen de barakken van Van der Kaaij gehuisvest gaan worden. Als dat juist is betekent dat stapelbedden in de 160 hokjes aan de Westerlandseweg in Tinte. Dus dat betekent opnieuw geen eigen sanitair. Zo kunnen ziekten als COVID 19 zich gemakkelijk verspreiden. Om over het gebrek aan privacy nog maar de zwijgen. De Westvoorne Partij van de Arbeid pleitte ervoor gastarbeiders te huisvesten aan de randen van de dorpen zodat de mensen gemakkelijk bij de voorzieningen kunnen komen. Roemers zegt o.a. “stel elektrische fietsen beschikbaar”. Ziet u het gebeuren? Mus niet. En hoe komen die mensen op zondag naar de kerk vanaf de Westerlandseweg? Lopend?

Raar eigenlijk dat mensen in hun algemeenheid zo bang zijn voor het vreemde. Ook in Westvoorne gezien die 75%. In de hechte gemeenschappen waar onze burgemeester altij zo vleiend over spreekt heerst voornamelijk hokjesgeest.

Leugentjes om bestwil

Mensen die werken aan de komst van heet water voor de verwarming van tuinbouwkassen lijken toch aan debilisering te leiden. Op een recent gehouden Teamspresentatie over het winningsplan Vierpolders is betoogd dat het winnen van gas bij het oppompen van heet water niet tot volumeverlies in de diepe ondergrond leidt. Volgens de heren zit het zo: Men neme een flesje cola, dat zoals wij allen weten gevuld is met koolzuur, men late het flesje open staan zodat het koolzuurgas kan ontsnappen en ziet: het volume in het flesje is niet gedaald. Wat moet je tegen zulk soort – met uw permissie – gelul inbrengen. Voor alle zekerheid legt de Mus het even uit. In een colaflesje zit een kleine hoeveelheid koolzuur. Drink je zo’n flesje achterelkaar snel leeg dan krijg je een vol gevoel in je maag. Je laat een paar boeren of in dit geval tuinders en het volume in je maag daalt. Dat is in colaflesje net zo. Het volume koolstof in het flesje daalt natuurlijk ook alleen is het nauwelijks waarneembaar. Bij de heetwaterwinning is dat niet zo. Het gaat daar om nagenoeg gelijke hoeveelheden water en gas die naar boven komen. Dit zorgt voor veranderingen in de diepe ondergrond waardoor de bodem daalt. Er kunnen verschuivingen in de diepe bodem ontstaan die trillingen en wellicht aardbevingen kunnen veroorzaken met schade als gevolg. Waarom zien tuinders dat niet onder ogen. Waarom slikt de overheid alles voor zoete koek. Van de tuinders kan de Mus dat nog begrijpen. Gesubsidieerd heet water is hun nieuwe speeltje en neem ze dat niet af of ze gaan rare dingen zeggen.