Cultureel Erfgoed

Dezer dagen weer eens naar het Westvoornse Raad in Beeld gekeken. Wat zijn die vergaderingen van raad en commissies toch slaapverwekkend. Het ging wederom over de aanwijzing tot beschermd dorpsgezicht van een klein gedeelte van het Natura 2000 gebied Ontginningen Voorne’s Duin. U weet wel, die kwestie waar het college vóór was en de raad, na het horen van betrokken burgers, tegen en waar PW wethouder Van der Mey had zitten jokken en de bewoners kwaad werden. En nu heeft de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) het toch gedaan en nu moet het college tegen heug en meug een beroepschrift schrijven. Vandaar.
In het beroepschrift blijkt de gemeente de RCE de schuld te geven van de weerspanningheid van de bewoners. Het college adviseert dan ook het RCE om die plat te lullen om zou de kou uit de lucht te halen, met als gevolg afgelopen dinsdagavond drie ophnieuw insprekende burgers.

Het raadslid Van Hoey Smith had haar advocaat gestuurd. Die predikte de ernstige gevolgen van de aanwijzing. Niet alleen het betrokken gebied zou er onder lijden maar ook het toerisme en de hele omgeving. De gemeentelijke autonomie zou worden aangetast. Nu zou de Mus het helemaal niet erg vinden als de gemeente wat korter aan de lijn gehouden zou worden in Natura 2000 gebieden. Want wat Westvoorne uitvreet in onze waardevolle natuurgebieden, daar lusten de honden geen brood van. Mus heeft geen enkele behoefte aan het verder uitbouwen van de “Rotterdamse Lustwaranda” met luxe lodges in het duin met gratis jacht op het zo overvloedig aanwezige reewild.
Mocht de advocaat nog uitspreken en nog wel veel langer dan de toegestane vijf minuten, anders verging het bewoner Van Dijk die door de voorzitter van de Commissievergadering, ene meneer Sommeling, werd ‘kaltgestellt’. De heer Van Dijk had de brutaliteit gehad om bij de Minister van Cultuur een WOB procedure te beginnen teneinde de contacten en correspondentie tussen de gemeente en de Rijksdienst boven tafel te krijgen. De gemeente was tegen openbaarmaking, de minister besloot anders. Van Dijk kreeg inzage en voelde zich opnieuw belogen door de gemeente. “Uw woorden zijn niet passend in dit huis”, onderbrak voorzitter Sommeling meneer Van Dijk , “u moet zich houden aan de zaak waar het vanavond over gaat”. En daar ging het nou juist over. Burgemeester P. de Jong kwam er in zijn uitleg nog op terug: ”Ja, er waren telefoontjes geweest en mails, maar allemaal ambtelijk, geen bestuurlijke besluitvorming” en de burgemeester vond verder dat ambtelijk overleg moest kunnen en niet in de openbaarheid mocht komen.
En nu zit Mus met een probleem. Door de ambtelijke fusie, zo toegejuicht door de gemeente, worden we al in de zeer nabije toekomst geregeerd door de ambtelijke geheimschrijvers. Stel u voor, drie gemeenten krijgen een kant en klaar ambtelijk voorstel, twee gemeenten zijn voor, één gemeente is tegen; dan moet de verliezende partij het uitgestippelde beleid toch uitvoeren. Democratisch? Nee! In meerderheid genomen ambtelijke beslissingen moeten door burgemeesters en wethouders worden doorgesluisd naar hun gemeenteraden die ja en amen mogen zeggen. Dat heet dan slagvaardig beleid.
Wat is bestuur straks nog in onze gemeente? Het ondertekenen van oorkonden in een apenpakje!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *