Aangereden wild inplaats van aangeschoten

Sla ik 30 augustus de Volkskrant open, zie ik de leidster van de Wildbraadbeheerseenheid Voorne-Putten, Jaqueline van Hoey Smith, stammend uit een geslacht van jagers en havenbaronnen – want het geld moet ergens vandaan komen – pront in mijn ochtendblad staan. Dat is andere koek dan jaarlijks figureren in de huis aan huisbladen met klachten over de door het waterschap afgemaaide pootjes van hetzelfde jachtwild. Het gaat nu niet over de pootjes maar over het slechte beleid van de provincie Zuid-Holland inzake het wildbeheer. Er valt over het natuurbeleid van Zuid-Holland waar het gaat over het Natura 2000 gebied Voorn’s Duin veel slechts te vertellen, bij voorbeeld de recente afgifte van een natuurbeschermingswetvergunning voor de twee kolencentrales op de Maasvlakte, met als gevolg een desastreuze CO2 depositie op een kwetsbaar natuurgebied. Maar de reeën vormen voor Voorne’s Duin net zo goed een probleem. Het zijn er namelijk veel te veel. Met de koeien, de paarden en de schapen vertrappen ze de kwetsbare vegetatie of ze vreten het af zodat van de eens wereldbefaamde begroeiing weinig overblijft.
Nu ben ik inmiddels een oude vrouw die in haar jonge jaren min of meer in Voorne’s Duin woonde net als Jaqueline van Hoey Smith trouwens. Geen ree te bekennen zo’n zestig jaar geleden. Ineens waren er toch een paar. Als je geluk had kon je zien in de buurt van het Brede Water. Maar hoe waren ze er gekomen? Volgens mijn eveneens oude dorpsgenoten in een aanhangwagentje achter de auto van James van Hoey Smith, opa van Jaqueline, aanhanger van Adolf Hitler, jager, havenbaron, bezitter van een landgoed in de buurt van het Brede Water en houder van de overerfbare jachtrechten in Voorne’s Duin.
Inmiddels barsten de reeën uit Voorne’s Duin en begrazen de begraafplaats in Rockanje, de tuinen in Rockanje en Oostvoorne, je komt ze nog net niet in de supermarkt tegen. Wel worden ze waargenomen in het wijde poldergebied van Voorne. Daar zijn ze trouwens schadelijk wild en worden ze afgeschoten door derzelver wildbraadbeheerseenheid.
Vorig jaar zag ik ze met eigen ogen op mijn grasveldje staan vreten van mijn zoete appeltjes. “Wat moet dat daar”, riep ik vanuit mijn slaapkamerraam. En daar gingen ze. Inderdaad met grote sprongen, zo het graanveld in.
Wat wil mevrouw Van Hoey Smith eigenlijk met haar verhaal in de Volkskrant. Natuurmonumenten, thans eigenaar van Voorne’s Duin, wil niet dat in haar gebieden wordt gejaagd. Is het soms de bedoeling dat de plezierjagers het natuurbeheer weer ter hand nemen nu je in het poldergebied van Voorne nagenoeg geen haas meer tegen komt?

5 Responses to Aangereden wild inplaats van aangeschoten

  1. Jacqueline van Hoey Smith says:

    Huismus,

    Ook ù mag mij contacteren, mocht u ècht iets willen weten omdat u een (en) ander kennelijk niet begrijpt : u haalt namelijk met uw monologen wederom fictie en feiten en verzinsels door elkaar.
    Dat kan natuurlijk op uw leeftijd: ik duid het u niet euvel.

    Met beleefde groet,

    Jacqueline van Hoey Smith

  2. Jacqueline van Hoey Smith says:

    mevrouw Edzes, nu had ik zo’n treffende reactie op uw bovenstaand schrijven geplaatst, heeft u deze per ommegaande verwijderd. Dat zijn toch wel laaghartige streken: u verkondigt zelfbedachte hetzende verzinsels, er kán op gereageerd worden maar bij voorkeur niet naar waarheid want die weerspreken uw fabeltjes.
    Kom, kom, op uw leeftijd zou u beter en fatsoenlijker moeten weten maar ogenschijnlijk kunt u er niets aan doen: oud worden kent zo ook haar geestelijke beperkingen.
    Ach erm..!

  3. Jacqueline van Hoey Smith says:

    Nog even een nabrandertje naar aanleiding van een van uw incorrecte hierboven gestelde beweringen:
    in alle terreinen van Natuurmonumenten wordt gejaagd: door jagers die de terreinen hiervoor huren, dan wel door Natuurmonumentenmedewerkers zelf.

  4. Edzes says:

    Mevrouw Van Hoey Smith, Ik begrijp dat u zich pijnlijk getroffen voelt, kennelijk kunt u geen feiten aandragen om mijn verhaal te ontkrachten. Zelfs de inhoud van uw “nabrandertje” deugt niet. In de terreinen van Natuurmonumenten is de plezierjacht al jarenlang niet toegestaan. Natuurmonumenten voldoet hiermee aan de wens van de overgrote meerderheid van zijn leden waartoe ik al langer dan vijftig jaar behoor.

  5. Jacqueline van Hoey Smith says:

    Oeps… slikt u nu toch maar snel een pilletje, mevrouw: er wordt nog steeds, met zeer veel plezier gejaagd in de terreinen van Natuurmonumenten.

    En voor wat de rest van uw grove en stuitende benedenpeil-verhalen betreft: die laat ik voor uw rekening, mevrouw: daarmee heeft u uw eigen akte van onfatsoen en onvermogen getekend. U bent het niet meer waard(ig) om nog verder mee in discussie te gaan.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *