“Samen Doen”: moeilijker dan je denkt

Samen doen, wat klinkt dat gezellig. “Zullen we dat samen doen?” zei de Mus vroeger wel eens tegen kinderen en later kleinkinderen. Een leuk projectje als tafel dekken, afwassen, blad harken, noemt u maar op. En voor je het wist was het een chaos. Dat heeft de gemeente nu ook. Daar kwam ook het project “Samen doen”. Burgers konden ideeën lozen en als het gemeente bestuur er wat in zag mochten de burgers het met vrijwilligerswerk op poten zetten, plus een subsidie en de zegen van de overheid. Nou, zo werkt het dus niet. De lokale burgerkrachten zijn toch wat minder daadkrachtig dan verwacht mocht worden. De participatiepudding zakte ineen. En de meeste projecten mislukten deerlijk.

De gemeente gaat dus het participatiebeleid door ontwikkelen “van burgerparticipatie naar overheidsparticipatie”. Er komt in de woorden van de hedendaagse welzijnscommunicatie een “centraal portaal” met een “toolkit” en er moet geld komen voor de opleiding van personeel. Want burgers, lieve mensen hoor, denken dat het met overheidsgeld leuk ondernemen is, alleen veel kaas hebben ze er niet van gegeten. Sterker nog, de burger heeft het vertrouwen van de overheid intussen lelijk beschaamd.

Zie het paradepaardje van de happy few van Oostvoorne, de Koepel Zeeburg. Tonnen overheidsgeld is er aan gespendeerd, maar het betonnen kolosje blijft een geld vretende sta in de weg aan de Stationsweg, of hoe het daar mag heten. Weinigen hebben er behoefte aan. Er is wel weer een nieuwe huurder gevonden, een serviceclub. Dat is meestal een verzameling heren die onder de naam van Rotary of Kiwani o.i.d. op gezette tijden bij elkaar komt om de wereldproblemen te bespreken en hun eigen zaken te regelen. Het is de Mus ter ore gekomen dat onze burgemeester ook graag bij zo’n club wil horen. Hij moet er voor uitgenodigd worden. Die serviceclub heeft, ongetwijfeld met geld uit gemeenschapskas, een stichting opgericht. En geachte lezers ze gaan in de Koepel de gordijnen ophangen en in ruil daarvoor betalen ze in het eerste jaar geen huur. De gemeente zucht al bij voorbaat: Ër moet rekening mee worden gehouden dat de stichting niet aan zijn verplichtingen kan voldoen.”

Ook het Oude Raethuys in Oostvoorne heeft een zware pijp gerookt. De burgerparticipant wil zijn geld terug omdat de Oostvoornaars geen belangstelling hadden in zijn handel. Intussen is er wel schade aangericht aan de oude beuken op het pleintje naast het oude gemeentehuis door de aanleg van een speeltuin.
“Doe het niet, dan gaan de beuken dood” riepen verstandige burgers nog. Maar alleen als je in Westvoorne participeert in idiote plannen wordt je gehoord. De kosten om de beuken, indien mogelijk, te redden: € 8.819.
Beuken krijgen het bij dit gemeentebestuur wel voor hun wortels. Bij de oude school aan de Strypsedijk In Tinte is al een gezonde beuk gesneuveld om de winkelpui in de zijgevel goed zichtbaar te maken. Een kastanje op het achterpleintje van de school is al op sterven na dood. De Mus is benieuwd wanneer de gemeente ook de stekker uit dit voorbeeld van burgerparticipatie trekt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *