Twee keer zeehondenopvang? Gekker moet het niet worden!

Wat kunnen sommigen toch slecht de zon in het water zien schijnen. Blijken ze in de buurgemeente Stellendam doortastender met het inrichten van een opvang voor verdwaalde en gebrekkige zeehonden, staat de ‘milieukundige’ Tanya Huizer uit Rotterdam te oreren dat Westvoorne ook een opvang moet, want die van Stellendam is maar uit de grond gestampt door vreemd volk uit Groningen en Friesland. Nee, dan die van Westvoorne: eigen volk eerst.
Wat een kinnesinne, wat een verspilde energie.
Wie zijn nou die luitjes die persé op hemelsbreed 10 kilometer afstand van de Haringvlietdam bij het slag Baardmannetje aan de noordwestzijde van het Oostvoornse Meer een volstrekt overbodige tweede zeehondenopvang willen inrichten? Zijn dat soms die luitjes van Gemeentebelangen Westvoorne die met hun dure schotschriftjes weliswaar de gemeenteraadsverkiezingen wonnen, maar hun plek in het college van burgemeester en wethouders verloren zagen gaan? Is dat die partij welke de veiligheid van de bevolking van Westvoorne verkocht aan het Rotterdamse Havenbedrijf voor € 800.000? Is dat die partij die voornamelijk het geldelijk gewin van de Westvoornse recreatieondernemers willen bevorderen? Ja, dat zijn ze. Voornoemde milieukundige Tanya Huizer, beoogd gemeenteraadslid voor Gemeentebelangen, die al eerder een queeste aanvoerde voor het openhouden van het autostrand, ziet nu geldelijk gewin in een zeehonden opvang. Want, is de achterliggende redenering, eenmaal de zielige zeehondjes gezien, gaat de tocht van de recreanten onvermijdelijk naar de kwakkelende recreatiegemeente Westvoorne voor de koffie, de limonade en de strandschepjes. En misschien blijven ze wel slapen op de camping van de ooit beoogde wethouder van Gemeentebelangen, de recreatieondernemer Sjoukes.
Zie hier de diepere achtergrond van de strijd.

Het moet gezegd dat de milieukundige wel erg ver gaat in haar gevecht om de zeehondjes en zelfs wil pacteren met het Haven Industrieel Complex (HIC) zoal de Rotterdamse haven zich nu afficieert nu de titel ‘grootste haven ter wereld’ niet meer gevoerd kan worden. Tanya Huizer wil de zeehondenopvang verbinden met het geven van voorlichting over de Tweede Maasvlakte, onderdeel van het HIC dat, bitter genoeg, in de laatste decennia van de vorige eeuw een grote kwikvervuiling van het oppervlaktewater veroorzaakte waardoor de zeehonden in het Waddengebied als ratten stierven. Vandaar die zeehonden crèche van Lenie ’t Hart in Pieterburen (Groningen). Maar dit terzijde.
De laatste jaren gaat het met de zeehonden weer veel beter. Zoveel beter dat men in Pieterburen zich de vraag heeft gesteld of opvang van zieke dieren nog wel nodig is. Bovendien liepen de inkomsten terug door forse achteruitgang van het bezoekersaantal en teruglopende subsidies waardoor de expoitatie (kosten jaarlijk € 4.5 miljoen) niet meer sluitend te krijgen is. Geen wonder dus dat Pieterburen de zeehondjes inmiddels liever kwijt dan rijk is.
Maar ja, je went aan de diertjes met de ontroerend grote ogen. En zieke en zielige beestjes blijven er natuurlijk altijd, zeker nu ook in de Zeeuwse en Zuidhollandse Delta de zeehondenstand zich heeft hersteld.

Maar ja, Gemeentebelangen had het als belangrijk verkiezingsitem in zijn programma staan: zeehondencrèche bij Baardmannetje brengt geld in het laatje. Dus die zeehonden moeten daar komen. Voorlopig is de realisering van dit voornemen nog niet verder dan de site zeehondencrèche Westvoorne.nl. Veel informatie staat er niet op. Er is al één sponsor, degene die de site heeft gemaakt. Zou onze milieukundige soms aanspraak willen maken op die € 800.000 dat ze zo aan het zoete broodjes bakken is met Rotterdam?

3 Responses to Twee keer zeehondenopvang? Gekker moet het niet worden!

  1. Joke Nijman-Compter says:

    Nieuwsmus, wie is dit? Natuurlijk heb ik navraag gedaan bij Google. Al snel begon de gedachte te ontstaan dat het iemand moest zijn die in Tinte zijn domicilie heeft. Dit gezien het feit dat hij/zij beschrijft hoe het Tinte feest verlopen is. De oudbolligheid van “dezulken” en “in Kees” herken ik van mijn oma. Neerlandici? Met deze gedachte begon het zoekproces naar de identiteit achter Nieuwsmus. De link naar journalisten was snel gelegd. Twee journalisten die op bescheiden wijze voorzien in nieuws en onafhankelijke commentaren. Dit gezien hebbende keer ik terug naar het stukje over de zeehondencrèche in Westvoorne. In hoeverre is het bescheiden het enthousiasme van de jeugdige Tanya Huizer te pareren met “de vermeende milieudeskundige” Een bezoekje aan Linkedln leert al snel dat “vermeende milieudeskundige ”een onbescheiden diskwalificatie is. Journalisten trekken toch bronnen na met als regel check, check and double check? Verder lezend zie ik een bombastisch taalgebruik om het eigen gelijk te versterken. Waar is de ethiek van de journalistiek? Neem bijvoorbeeld de veiligheid van de bevolking die voor 800.000 euri verkocht zou zijn. Als u als schrijver de onderliggende nota zou hebben gelezen zou u beseffen dat het niet terecht is te stellen dat de veiligheid van de bevolking in het geding is. Ik lees uw stukjes altijd met plezier maar in het stukje “Twee keer zeehondenopvang” vind ik de journalistieke waardigheid ver te zoeken.

  2. Edzes says:

    Goed lezen is blijkbaar nog een hele kunst. Het door u genoemde woord “vermeend” komt namelijk in mijn stukje niet voor. Wel het woord ‘voornoemd’, volgens u ongetwijfeld een beetje bombastisch woord, wat zoveel betekent als: eerder genoemd. Verder is de volgens u jeugdige Tanya Huizer al in haar 27ste of 28ste levensjaar. Dan hoor je toch al aardig droog achter de oren te zijn en eerlijk gezegd twijfel ik daar ook niet aan. Daarom vind ik het zo hinderlijk om je te presenteren als milieudeskundige, alsof dat iets zou helpen bij de oprichting van een zeehondenopvang. En welke onderliggende nota bij de veiligheidscontour bedoelt u eigenlijk. Er zijn er meerdere. Tot slot, mocht u de journalistieke ethiek nog eens tegenkomen, wilt u dan zo vriendelijk zijn haar op mijn pad te sturen. Ik heb haar in mijn schrijversloopbaan nog nooit ontmoet.

  3. Joke Nijman-Compter says:

    Wat mij in uw artikel getroffen heeft is de minachtende toon die u gebruikt in de richting van de initiatiefnemers. U heeft gelijk vermeend staat niet in uw artikel.
    De minachtende toon “wie zijn nu die luitjes”blijft evenwel overeind.
    De onbekendheid met ethische normen voor de journalistiek , zoals u zelf aangeeft, maakt misschien dat ik voorzichtigheid moet betrachten in mijn mening over uw stukje.
    Uw collega’s hebben wel aandacht aan ethiek gegeven. Wat denkt u van: In zijn berichtgeving maakt de journalist het onderscheid tussen feiten, veronderstellingen, beweringen, en opinies duidelijk voor het publiek.
    Meer informatie is te vinden via onderstaande link.

    http://www.nvj.nl/wat-wij-doen/dossiers/ethiek/code-voor-de-journalistiek

    U vraagt naar de onderliggende nota veiligheidscontour. Dit is het besluit veiligheidscontour Europoort en Landtong. Dit besluit is op internet terug te vinden. Het valt te betreuren dat er geen journalist is opgestaan die de feitelijke betekenis van grenswaarde 10-6 aan de bewoners van Westvoorne heeft uitgelegd. Stellen dat de veiligheid verkocht is voor 800.000 euro laat zien dat u onvoldoende kennis in deze zaak heeft.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *