Landweggetje

Wandelaars,ligfietsers, wielrenners met helmen, motorrijders, rallies met oude automobielen, tankauto’s met varkensgier uit Brabant, enorme landbouwmachines op rupsbanden, alles loopt of rijdt op die rustieke landweggetjes in ons landje. Vroeger waren het zandweggetjes, maar ze zijn al lang geasfalteerd. En karretje op de zandweg reed, dat is niet meer, alleen nog een lied dat weinigen kennen is er van over. Ik weet nog dat er een karretje op de zandweg reed en dat de maan helder scheen en de weg was breed en de voerman lei te rusten. Maar ja, het paardje vond zijn weg wel maar het kwam niet goed, want de voerman is nooit meer thuisgekomen.
En dat was vroeger, lang geleden toen het nog heel rustig was op het landweggetje. Het is nooit duidelijk geworden waarom de voerman niet is thuisgekomen, een geheim uit het verleden waarover we slechts kunnen speculeren. Vele mogelijkheden…. Als de voerman nu had geleefd had hij op een geasfalteerd landweggetje gereden en was hij waarschijnlijk een enorme aardappelrooier ,een mestinjectiemachine of een zesvoudige ploeg, getrokken door een John Deere 7930 landbouwtractor tegengekomen, gegrepen en nooit meer thuisgekomen. Net als vroeger. Alleen hadden we nu geweten waardoor de voerman niet behouden is thuisgekomen. Hij lei te rusten terwijl de motorrijders, de toeristenbus en de powerquads om hem en de wandelaars en de hondenuitlaters heenraasden. Op de landweggetjes van nu past zo’n landelijk beeld van rust en een karretje met een paard er voor en een voerman op de bok niet meer.

Tijl Uylen

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *