Ons dorp krijgt een nieuwe brug: De Hoerenloper

De landelijke dagbladen brengen zelden pagina-groot nieuws over Rotterdam behalve dan over de Kuip. Ach, Rotterdam: een verzameling dorpen in de Rijnmond. Maar nu heeft verslaggever Bart Dirks van de Volkskrant ontdekt dat er daar toch wel eens nieuws valt te halen: de bouw van een nieuwe fiets- en voetgangersbrug over de Rijnhaven, die de Kop van Zuid met Katendrecht verbindt. In de volksmond heet de brug al tot ontzetting van velen de Hoerenloper.

Vreemd eigenlijk, want de naam is gebaseerd op de historie van Katendrecht, eens in de gehele zeevaartwereld bekend als het domein waar de varensman zich kon ontspannen . Zeemanskroegen en bordelen zijn al lang verdwenen nadat de havens van Rotterdam zich hebben verplaatst naar Botlek en Europoort en de zeeman geen tijd meer heeft voor vertier in Rotterdam: de tankers en containerschepen verblijven maar kort in de Rotterdamse havens.
Maar tenminste één kroeg uit vroegere tijden is gebleven en verbouwd tot een intiem en fraai theatertje: het Walhalla.
In oude tijden was het Walhalla een zeemanskroeg waar een orkestje speelde want er werd ook gedanst. De muzikanten verbleven op een balkon met een aparte uitgang. Soms werd er gevochten, het orkest speelde dan harder in een poging de gemoederen te kalmeren. Maar als de zaak uit de hand liep konden de muzikanten via de aparte uitgang de zaak verlaten. Soms waren de koppen ook verhit, men kon met reductie vijf kopstootjes (glaasjes gekoelde jenever) tegelijk bestellen.
Ooit is er eens een Kempenaartje, een bolvormige boot, omgeslagen op de rivier. Schipper en schippersvrouw konden zich redden, twee jonge kinderen verbleven in de kajuit. Wat was hun lot? Als jonge verslaggever van het toenmalige dagblad Het Rotterdams Parool spoedde schrijver dezes zich naar Katendrecht, waar sleepboten het scheepje met de bodem naar boven, hangend in de takels van een drijvende , kraan naar de rivierzijde van Katendrecht brachten. Weinig hoop was er voor de redding van de kinderen, een broertje en een jonger zusje. Toch werd met snijbranders de bodem van het schip opengesneden. Daar kwamen de kinderen te voorschijn, levend en wel. De jongen had zijn zusje vast in de armen boven het binnengedrongen water. Een luchtbel had de kinderen gered. Dat was nog eens een verhaal voor de jonge verslaggever , die met het hoofd in de wolken naar een telefoon op zoek ging, mobieltjes waren er nog niet. Onderweg hoorde hij vanuit en etage een vrouw roepen:”Kommie boven, schat?” Het was het allerlaatste waar hij aan dacht met zijn mooie verhaal op zak.
Prostitutie heeft lange tijd een rol gespeeld op de Kaap, de bewoners namen er weinig aanstoot aan. Zo ook Dolf Henkers, befaamd beeldend kunstenaar die er woonde. Maar in de jaren vijftig van de vorige eeuw verhardde zich de prostitutie en de pooiers werden gewelddadig. Dolf Henkes wond zich er over op en werd betrokken in een steekpartij. Tot verontwaardiging van vele Rotterdammers moest Henkes op rechterlijk bevel Katendrecht enkele jaren verlaten: hij verhuisde tijdelijk naar Groningen. Enkele jaren geleden is hij overleden, in zijn geliefde Katendrecht.
Hoe internationaal Katendrecht was blijkt wel uit het feit, dat het eerste Chinese restaurant in Nederland daar werd gevestigd. Vanuit de Kaap begon de opmars van Chinese restaurants in ons land.
Ongetwijfeld zal de nieuwe loop- en fietsbrug het moderne Katendrecht een economische impuls geven: de bewoners van de woontorens op de Kop van Zuid kunnen gemakkelijk de Kaap bereiken. Zo ook toeristen, want hotel New York op de Kop van Zuid en het s.s. Rotterdam, ooit het vlaggeschip van de Holland Amerika Lijn en nu hotelschip op Katendrecht, zijn echte trekkers. Wel jammer vinden bewoners dat de volkse benaming Hoerenloper voor de brug al ingang heeft gevonden. Men had het liever gehouden op de Rode Loper, de ja-knikker of nog andere treffende benamingen want daar zijn Rotterdammers sterk in.

Harry Edzes

One Response to Ons dorp krijgt een nieuwe brug: De Hoerenloper

  1. CK van Eijk says:

    Wat een aardig stuk, best leuk het te lezen.
    Leuk dat er over Dolf Henkes wordt geschreven hele aardige man, zijn broer Jan en zus Marietje ook, Jan en Dolf kwamen veel bij ons over de vloer wel een keer of drie per dag. Ze kwamen s’morgens voor een bakje koffie en een shaggie, s’middags een borrel met een shaggie en s’avond de koffie het shaggie en de borrel.
    Mijn ouders hebben vele jaren voor ze gezorgd omdat ze vaak alleen maar rijstepap aten en nog een beetje leefde in het verleden, mijn moeder kookte deed de was en was vaak meer daar als bij ons thuis, ze werden goed verzorgd en we liepen samen Jan nog na toen hij in het bejaardenhuis woonde we brachten hem elke dag zijn s’haggie en borreltje.
    Ik ging vaak mee want vond het er altijd wel gezellig, heel vroeger hadden ze een klein hondje een mini pinchertje of zo maar dat was niet zo gezelliger die hing gelijk in je vinger.
    Die mensjes blijven mij altijd bij, heb veel van ze geleerd en van het hele verhaal wat u schreef en ja van mij hoeft hij geen Hoerenloper te heten vind het een afgang!!!

    Met vriendelijke groet,

    Christine van Eijk

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *