Natuurmonumenten en strandhuisjes

(regionieuws Voorne)

Eindelijk heeft Natuurmonumenten gesproken. Wat die organisatie betreft is de bouw van strandhuizen op het badstrand van Rockanje in strijd met de veel besproken servituten. Dat zullen burgemeester en wethouders van Westvoorne niet leuk vinden. Het zal mij dan ook niet verbazen als het college in beroep gaat tegen het besluit van Natuurmonumenten. Een commissie van wijze mensen zal een oordeel moeten vellen. Hoewel je nooit weet hoe het dubbeltje rolt, kan het bijna niet anders of de uitspraak stelt dat de servituten naar letter en tijdgeest private recreatie op het strand verbiedt. Was wethouder Ies Klok maar net zo wijs als zijn vader wethouder Gerard Klok enige tientallen jaren geleden. Ook toen was uit de boezem van het toenmalig college van BenW de wens ontstegen om strandhuisjes neer te zetten. Om met een ervaren oud-ambtenaar van de gemeente te spreken: Ieder college wil een boulevard tussen het 1e en het 2e Slag, strandpleinen, strandhuisjes en een fietspad door de duinen van Rockanje naar Oostvoorne. Helaas zijn de strandpleinen al uitgevoerd als teken des tijd van verstening van onze leefomgeving. Gelukkig had wethouder Klok de Oude te maken met een Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten die beter op Voorne’s Duin paste dan dezelfde club nu. En wellicht speelde ook het “njet” van zijn jachtvriend Ru van Hoey Smith een rol, hoewel de laatste naar de letter al niets meer over strand en duinen te vertellen had.

Dat de kwestie met de strandhuizen zo hoog kon oplopen heeft alles te maken met de desinteresse van Natuurmonumenten als hoeder van de servituten voor Voorne’s Duin. De laatste decennia heeft Natuurmonumenten een van zijn belangrijkste monumenten dit Voorne’s Duin in de steek gelaten en met name bij de plannen voor aanleg van de 2e Maasvlakte. Aanvankelijk was men bezwaard, maar zodra de natuurcompensatie aan bod kwam smoorde het verzet. Zoals ik al eerder schreef: nieuwe natuur is de core-business van Natuurmonumenten, zeker als er een zak geld meekomt. Natuurmonumenten ontziet zich dan niet om oude – en bij boer en burger geliefde – cultuurlandschappen te vergraven naar iets ondefinieerbaars. Het argument van Natuurmonumenten tegen de aanleg van de Blankenburgtunnel dat bewoners tussen Vlaardingen en Maassluis een oud cultuurlandschap wordt afgenomen, klinkt uit haar mond nogal vals. Natuurmonumenten doet precies hetzelfde.

Thans wordt in een van de best bezochte gedeelten van Voorne’s Duin Het Waterbos te Rockanje de bulldozer en de gifspuit ter hand genomen om de zogenaamde oude natuurwaarden te herstellen. Daar zullen de kampeerders van het Van Ittersonkamp en camping Het Waterbos nog van opkijken als zij hun natuurrecreatiegebied in dit voorjaar platgeslagen zullen aantreffen. Op de kale vlakten steken dan de met RoundUp ingesmeerde boomstobben boven het maaiveld uit als grafzerkjes die herinneren aan het bodemleven dat daar zijn einde heeft gevonden. Vreemde vorm van natuurherstel. Deed Natuurmonumenten dat recent ook bij het terugbrengen van heidevelden waar eens bos was?
In het Waterbos wordt door Natuurmonumenten een vergeefs experiment uitgevoerd, namelijk terug naar het heischrale duingrasland. Bij het woord experiment gaat bij mij een rood licht branden. Dat betekent in natuurbeheer meestal iets wetenschappelijks en ja, helaas pindakaas, dan moet zo’n gebied worden afgesloten voor bezoekers om het experiment ongestoord te kunnen laten verlopen.
Nog een geluk dat met een beetje goeie wil het badstrand van Rockanje ongeschonden blijft.

Len van Loon, Tinte

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *