Dorpsraad, ook in Tinte?

Dorpsraad, ook in Tinte?

Dezer dagen bezocht de Mus als inwoner van Tinte een bijeenkomst over de oprichting van een dorpsraad. Met een inwonertal van nog geen 250 inwoners sneeuwen de belangen van zo’n groepje gemakkelijk onder in het grotere geheel van de nieuwe gemeente Voorne ver van Zee. In feite kent de bestuurlijke regelgeving van Nederland het begrip “dorpsraad” niet. Het is geen politiek gebonden orgaan, er zijn dus geen verkiezingen. Een dorpsraad kan functioneren als stichting of als vereniging. Een stichting zou het eenvoudigst zijn.

Tegen het einde van de bijeenkomst stelde een aanwezige dat “wij een boerengemeenschap zijn”. Die opmerking zette de Mus aan het denken, want Tinte is natuurlijk al decennia lang geen boerengemeenschap meer en de Mus kan dat aantonen.
Toen het Musje 54 jaar geleden met haar gezin in Tinte neerstreek was het vlekje op de kaart inderdaad een nagenoeg zelfvoorzienende agrarisch gerichte gemeenschap met veel meer inwoners. Het dorpje had meerdere winkels, een slijterij annex een handel in onkruidbestrijdingsmiddelen van Klaas Vliegedood, Van Leeuwen fijne vleeswaren en aquariumbenodigdheden, bakker Van Egmond die iedere ochtend Tinte liet geuren naar versgebakken brood en die de fietsende leerlingen van de Rijksscholengemeenschap in Brielle in de middag van voedzame spoorkoeken voorzag, Van Rij de kruidenier, een melkboer die aan huis kwam, Van Roon de smid annex rijwielhandel, aannemer Stolk aan de Kade, twee timmerbedrijven van Biesheuvel en De Wit en niet te vergeten de vrachtwagens van Van Geest. Langs Kade en Collinslandsedijk vijf boerderijen: Nieuwland, de schaapjes van wethouder Kleinjan, Scheigrond, Timmer, nog één in de bocht van de Collinslandsedijk, ik ben de naam vergeten, hij liet de zesde klassertjes van de twee lagere scholen op zijn terrein kamperen voor een afscheidsavondje van hun schooltijd. Tot slot boer Spruyt, die als bijverdienste een kleine manege runde en Ola-ijsjes verkocht. Mijn twee dochters, die de openbare lagere school in Tinte frequenteerden mochten Spruyt gaarne bezoeken. In een krans om het dorp nog tal van boerderijen en kleine tuinders met een klein druivenkasje.
Ja, Tinte was in die tijd een levendige, nagenoeg zelfvoorzienende boerengemeenschap met in de zomer een avond feest voor de inwoners waarop de de boerenkapel van de Volharding de sterren van de hemel speelde.

Maar die tijden zijn voorbij. Tinte is nu een forenzendorpje zonder eigen voorzieningen. De Mus kan de boerenbedrijven binnen de grenzen van de buurtschap Tinte op de vingers van één hand tellen. Dat betekent dat de dorpsraad een breder belang heeft te vertegenwoordigen. Een stichting als dorpsraad lijkt de Mus weinig democratisch. Bestuurders zitten weliswaar maar vier tot acht jaar, maar een stichtingsbestuur vult zichzelf aan en er ontstaat al snel een clubje van ons kent ons. De Mus zou liever een dorpsraad als vereniging zien. Een vereniging heeft leden, die een bescheiden contributie betalen, iedere Tintenaar kan lid worden, de leden kiezen uit hun midden de leden van de dorpsraad, die aan de dorpelingen de problemen voorlegt welke voorgelegd worden aan het gemeentebestuur.
Omslachtig? Ja. Maar democratie wil ook wat.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *