Meepraten

Als “bewoner van dit pand” werd de Mus dezer dagen uitgenodigd door het college van burgmeester en wethouders om mee te praten over de toekomst van Westvoorne. Nu had dit college van benw net een collegeprogramma gepubliceerd, ongeveer een half jaar na hun aantreden na de verkiezingen van maart 2018. Voortvarend is anders. Zou het niet beter zijn geweest de bevolking eerst te consulteren alvorens een collegeprogramma op te stellen? Want waarover moeten we het hebben? Over de “voortvarende” aanpak van de verduurzaming? Over het bouwen van huurwoningen in de prijsklasse € 700 – € 1000 per maand? Over de podiumcapaciteit in Tinte? Over al die krappe bedragjes die het college denkt uit te trekken voor een baaierd aan activiteiten? Is de kas soms leeg? En waarom daar dan niet mee voor de draad komen?

Wat moet Westvoorne met dit initiatiefloze clubje van afgedankte wethouders uit de omliggende gemeenten? Het begon zo leuk met de onverwacht snelle vorming van een nieuwe coalitie. Nieuwe spirit, dacht mus nog. Maar nee. De huidige coalitiepartijen zijn overruled door de voorzitter van de Commissie voor Bezwaar en Beroep in onze en vele andere gemeenten, de heer Bosgieter, woonachtig in Hellevoetsluis en voorzitter van de plaatselijke VVD met in zijn kielzog twee dames-wethouders voor Westvoorne. Het CDA voegde daar bij gebrek aan beter de heer Borgonjen, gewezen wethouder uit Brielle, aan toe En dan nog een spuit elf van D66. Waar gaat dat naar toe? Met zachte hand van binnenuit linea recta onder de hoede van Hellevoetsluis, denkt Mus.

Toch grappig dat onze twee Hellevoetertjes nu geconfronteerd worden met het ook door hen gevoerde beleid van: wat het bedrijfsleven doet is welgedaan, mits overlastgevende activiteiten zo dicht mogelijk naar de buurgemeenten kun worden geschoven. Denk aan de voorgenomen vestiging van een discotheek in de grazige weiden nabij Rockanje. Dezelfde locatie die nu door dezelfde grondeigenaar wordt gebruikt als stortplaats voor bagger en hoogovenslakken waarop, naar verluidt, een crossbaan moet komen. En nu moesten de twee Hellevoetse dames in hun woongemeente namens Westvoorne in Hellevoetsluis gaan klagen over het eerder door hen in een andere hoedanigheid gevoerde beleid. Hoe dubbel kan het in een mensenleven gaan.
En neem nou meneer Borgonjen, komt ook al niet los van zijn achtergrond. Zou hij niet weten dat Tinte al in lengte van jaren beschikt over een Verenigingsgebouw met een zaaltje voor meer dan honderd man/vrouw? Waar al jaren traditiegetrouw de Tintenaren het gemeentebestuur onderhouden over het te voeren beleid en waar het, met borrel na, gezellig laat kon worden. En waarom worden de Tintenaren nu tussen 19.00 uur en 20.30 uur ontboden bij tuinderij Vers aan de Konneweg. Hebben ze daar een zaaltje dan, of moeten we in die hete kas? Of promoot de heer Borgonjen bij gebrek aan beter de Briellenaar Jan Varekamp met zijn tot mislukking gedoemde project De Proeftuin? Of worden we vergast op een jubelverhaal over heet water voor de glastuinbouw?
Meneer Borgonjen zou beter moeten weten, want hij kent toch het kwakkelende heet water project van GeoMec in Vierpolders? Hoezo de glastuinbouw van het gas af? Bij iedere opgepompte m³ water komt 1 m³ gas mee naar boven dat in een WKK wordt verstookt om het hete water van 80 graden dat in de warmtewisselaar tot 40 graden afkoelt, weer op te warmen voor het gebruik als verwarming in de kas.
Tel uit je winst, vindt Mus. Pure, zwaar gesubsidieerde verspilling van bodemschatten. Maar wat weet meneer Borgonjen daarvan, hij gaat over sociale zaken.

Vakantie, of de band tussen Westvoorne en Ermelo

Na vele jaren is de Mus weer eens op vakantie geweest. Naar Ermelo. Naast de deur concludeert u. Niets is minder waar. Mijn Ermelo lag in het nationale park Gaia van Portugal. Je mocht er, als je durfde, met de auto in. Mijn kleinzoon reed, we volgden het spoor van de wolf en zo belandden wij, geheel per ongeluk, in Ermelo, langs een weggetje van misschien 2 meter breed en steil omhoog. Dat Ermelo heeft geschiedenis geschreven. De eerste bisschop van Portugal, Dom Bento, bleek er te zijn geboren en als pastoor wonderen te hebben verricht. Te zijner ere was er in de 11/de eeuw een kerkje gebouwd. “So what”, vraagt u zich af. Dom Bento bezette de eerste bisschopszetel van de Rooms-Katholieke kerk buiten Rome in de Portugese stad Braga, alwaar uiteraard een grote Dom Bento basiliek uit de 11-de/12-eeuw, een indrukwekkende klomp graniet.
Nee, dan dat kapelletje in Ermelo, tegen een rots geplakt met in de diepte rivier de Douro (spreek uit dauroe). Daar stond – een meter hoog – het beeld van Dom Bento met, aan zijn uitgestoken zegenende hand, zijn bolhoedje. Gelovigen kusten het bolletje. Heel kleine kindjes kregen het even op hun bolletje.
Wat maakte dat kapelletje voor de Mus nu zo bijzonder? Het was gebouwd door de Cistercienser monniken en meteen kreeg Mus een beetje heimwee naar haar nederige woninkje aan de Peltsersdijk in Tinte, ook aangelegd door de Cisterciensers in de 11-de/12-de eeuw. Die kloosterorde moet toch een groot aantal civiele ingenieurs hebben geherbergd, bouwend voor de eeuwigheid.

Wat de dorpjes in en in de nabijheid van het nationaal park gemeen hebben met Westvoorne is overlast. Toen Mus, hongerig, nabij een eetgelegenheid wilde uitstappen, was er ineens een kudde wilde paarden met dezelfde intentie, eten. Gretig rukten ze de appeltjes en druiven van de overhangende takken in de wijn- en boomgaardjes, of graasden ze van de grond. Woedende dorpelingen, net als in Rockanje en Oostvoorne waar de reeën zich meer richten op rozenknoppen en ander eetbaar gewas uit de siertuinen. Twee parkwachters hadden het niet gemakkelijk met hun taak de beesten terug te geleiden naar het weinig grazige bergland. De Portugese verwensingen waren niet van de lucht en de toon loog er niet om.

Daarna, min of meer langs de Douro naar Porto waar de rivier breed uitmondt in de Atlantische Oceaan. Ook daar een grote basiliek voor de inmiddels heilig verklaarde Santo Bento. Met boven de ingang, u gelooft het niet, een enorm spandoek met een reclame voor onze nationale bierbrouwer Heineken. Weer thuis dus tussen de twee maisvlakten. Proost!

Een nieuwe gemeenteraad, een nieuw geluid? In ieder geval vier brandnieuwe wethouders

De heersende Partij Westvoorne (PW) en Inwonersbelang Westvoorne (IBW) zijn bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen door de kiezers aan de kant gezet. De kiezers maakten een nieuwe vijf partijen coalitie mogelijk. VVD, CDA, PvA, D66 en Gemeentebelangen. Al kort na de verkiezingen werd de informateur Wim van Noord van de Partij Westvoorne voor het blok gezet. “We komen er met z’n vijven wel uit” was de mededeling en zo geschiedde.

Merkwaardigerwijs komen alle vier nieuwe wethouders van buiten de gemeente. Ze zijn dus onbesmet met de besluiten die de laatste vier jaar in Westvoorne zijn gevallen. Besluiten van dien aard dat de Mus bij tijd en wijle de wenkbrauwen hoog optrok. Liggen er in Westvoorne lijken in de kast die moeten worden opgeruimd? Het zou de Mus niet verbazen. Meermalen schreef ik al over de vriendjespolitiek van PW en IBW en de schandelijke wijze waarop uitvoering werd gegeven aan de regeling Ruimte voor Ruimte: i.p.v. kassen villa’s kakelbont. Er is met geld gesmeten. En hoewel Westvoorne een rijke gemeente was heeft de provincie Zuid-Holland als financiële toezichthouder voor de tweede keer op rij code oranje afgegeven.
De Mus kan zich voorstellen dat de heer B. van der Meij heeft bedankt voor het raadslidmaatschap. Je zal in de komende jaren maar geconfronteerd worden met de bestuurlijke bokkensprongen die hij heeft gemaakt.

Een van de gevaarlijkste kan de gemeente en zijn inwoners nog lelijk opbreken, te weten het nieuwe bestemmingsplan Landelijk Gebied Westvoorne. Zowel Westvoorne als Brielle vallen na eigen verzoek aan het ministerie van Economische Zaken onder de Crisis- en Herstelwet, destijds in leven geroepen om grote infra-structurele projecten te kunnen uitvoeren zonder gehinderd te worden door bezwaren van gemeenten en andere belanghebbenden. In het kader daarvan mogen sommige gemeenten, waaronder Westvoorne, een nieuw bestemmingsplan opstellen volgens de regels van de nieuwe Omgevingswet. Die nieuwe Omgevingswet is er – na veel bezwaren uit het veld – nog lang niet door en wordt op zijn vroegst pas in 2021 verwacht. Niettemin gingen BenW van Westvoorne rustig door op de ingeslagen weg die met name het college ruime bevoegdheden geeft om plannen die eigenlijk in strijd zijn met het bestemmingsplan toch passend te verklaren in het plan.
Hoe dat kan? Niemand die het goed kan uitleggen. Maar het zal ongetwijfeld de rechtsongelijkheid onder de inwoners van de gemeente doen toenemen. Wie een plannetje heeft en genoeg geld om allerlei onderzoeken te laten doen om BenW tevreden te stellen en te laten besluiten dat het na veel wikken en wegen toch past, mag bouwen. Of zoiets. Lust u nog peultjes?

Naar verwachting komt het nieuwe ontwerp-bestemmingplan half juni van dit jaar te visie. Het valt te hopen dat de nieuwe gemeenteraad daar een stokje voor gaat steken. Want wat krijgen we dan? Een bestemmingsplan dat niet aan de voorschriften van de rijksoverheid voldoet om de dood eenvoudige reden dat de oude Wet op de ruimtelijke ordening dan nog van kracht is en niemand weet hoe de nieuwe omgevingswet er uit gaat zien. Ja, de plannen geven veel ruimte aan uitvoerende ambtelijke met in hun verlengde de colleges van benw. Tegen die schimmigheid is in het land veel verzet gerezen.
De Mus is benieuwd wat de Raad van State daarvan gaat vinden.