Stemsafari

Stem-safari

De kleinkinderen van Mus zingen soms onbeschaamde liedjes in moderne straattaal zoals “ga je mee op ‘Voef-safari’. Ik laat het woord maar even onvertaald. In het verlengde daarvan ging Mus dus maandag op stemsafari.
Eerst naar het nieuwe verenigingsgebouw in Tinte. Op slot. Alleen op woensdag open. Laten we maar naar Oostvoorne gaan, zei ik tegen mijn kleinzoon, daar weet ik de weg. Maar hij wilde liever naar Brielle. Strompel ik aan de Vlinderhof een gebouw binnen. ”Hier wachten” stond er op de vloer geplakt, een stevige bewaker er naast. Achter een tafel links zaten drie ambtenaren met een plastic bord voor hun kop achter een spatscherm. Ik leg mijn stempas plus op tafel. Bars klinkt het “u kunt hier niet stemmen, u moet in Rockanje zijn”. Maar het zijn Tweede Kamer verkiezingen, probeerde ik nog. Een damesstem snibde “Het staat er anders duidelijk op”. “Nou ik lees het anders nergens”, klonk de stem van mijn kleinzoon.

Wij bliezen de aftocht. Laten we maar naar Oostvoorne gaan daar weet ik…. Mijn kleinzoon: “Ja, ja, we gaan naar Rockanje”. Nou weet ik in Rockanje nog net het raadhuis te vinden, maar de Merel? Dus uiteindelijk bereikten wij een non-descript bouwwerk in de Willem de Waalstraat. Daar zag ik het kerkje en de achterkant van de oude pastorie. “Hier stonden heel vroeger bejaardenwoningen, zouden ze die afgebroken hebben, terwijl dar zo’n behoefte aan is? “Waar moeten we nou stemmen?” vroeg mijn kleinzoon. “Effe vragen”. Twee dames wezen naar het onbestemde bouwwerk en verdomd daar stond een vlaggetje voor: stembureau. De sfeer binnen was al even ijzig als in Brielle, maar na afgifte van mijn stempluskaart kreeg ik dan een stembiljet. Merkwaardigerwijs was het stemhokje voor invaliden met laag tafelblad afgeplakt met een rood-wit veiligheidslint en dat op de speciale stemdag voor de kwetsbaren en andere brekebenen.
Maar goed, het tafellaken uitgevouwen, het scheurde, ik kreeg een nieuw. Leunend op mijn twee krukken zocht ik ergens bovenaan mijn kandidaat. Gelukt. Gestemd. Toen nog opvouwen. Volgens mij lukte dat niet helemaal volgens de regels. Als mijn stem maar niet wordt afgekeurd. Maar het mocht in de bus. Opgelucht togen wij huiswaarts.

Even nog dit. Heeft iemand wel een geprobeerd het nieuwe verenigingsgebouw in Tinte met rolstoel te bereiken? Eerst over een hobbelende grindvlakte, deur dicht zoals ik al meldde, daarna terug naar de weg over het bruggetje. In het midden stond een rood-wit paaltje, aan beide zijden diepe wielsporen met plassen er in. Op één wiel het holletje op en daar was de openbare weg. Puntje voor de komende gemeenteraadsverkiezingen? Toch maar een nieuw vereniginsgebouw voor Tinte in de dorpskern? Want die ouwe school uit twintiger jaren van de vorige eeuw is toch helemaal niks met ook nog die traptreden achter de voordeur. Voor iedereen toegankelijk? Hoe hebben ze het kunnen doen.

Vernaggeld

Langzaam maar zeker begint het de Mus duidelijk te worden hoe de Westvoornse bevolking door hun eigen gemeente bestuur vernaggeld is zodat Patrick van der Kaaij zich straks ook hotelier mag noemen. Lang had het glastuinbouw intensiveringsgebied in Tinte een eigen bestemmingsplan en lang zijn BenW van Westvoorne en Van der Kaaij met elkaar in onderhandeling om de bouw van een onderkomen voor arbeidsmigranten in het glastuinbouwgebied mogelijk te maken. Dat kon alleen door het bestemmingsplan te veranderen. Maar dat is een lange en ingewikkelde procedure. Daarom verzon de gemeente een list. Al jaren werkt de gemeente aan een nieuw Omgevingsplan voor het buitengebied van Westvoorne. De nieuwe Omgevingswet, die pas in januari 2022 van kracht wordt, maakt het mogelijk om inplaats van een nieuw bestemmingsplan een Omgevingsplan te maken dat past in de nieuwe Omgevingswet. En dat is jammer want daarmee raakt de gemeenteraad veel invloed kwijt die het eerder wel had op het uitvoerend beleid bij de afgifte van omgevingsvergunningen, waarmee tegelijkertijd de invloed van de burger op het verstrekken van omgevingsvergunningen wordt ingeperkt, want u snapt wel: de zogenaamde “dialoog” die de aanvrager moet voeren met zijn buren is een wassen neus. Het neo-liberalisme leert immers dat het beleid van Rijksoverheid, de provincies en de gemeenten het best overgelaten kan worden aan de deskundigen, zijnde de ambtenarij die immers ministers, gedeputeerden, burgemeesters en wethouders aansturen. In feite raakt de burgerij zijn invloed op de inrichting van ons land volledig kwijt. Verkiezingen helpen daar niet tegen want de ambtenarij blijft zitten.

De gemeenteraad van Westvoorne zwom trouwens direct in de fuik van BenW door in te stemmen met een beleidsplan om de huisvesting van arbeidsmigranten mogelijk te maken ook al was het niet geheel in overeenstemming met landelijk en provinciaal beleid. “Maar een kniesoor die daarom maalt”, moet de gemeenteraad hebben gedacht. Of de pogingen van diverse politieke partijen in de Westvoornse gemeenteraad om de wal het schip te laten keren? De raad heeft immers al ingestemd met de wijziging in het nieuwe Omgevingsplan. Ze zijn in feite de Gebroeders Van der Kaaij al ver tegemoet gekomen en reken maar dat de broertjes een eis tot schadevergoeding zullen indienen als BenW hun oor laten hangen naar de omwonenden in het buitengebied.

De Mus is benieuwd.

Westvoorne handelt in strijd met privacy wetgeving

Dezer dagen belde de Mus met de gemeente Westvoorne om de stukken van het Polenhotel in oprichting op te vragen. Geen reactie. Wat bleek? Er zijn nog helemaal geen stukken, geen aanvraag, geen verslagen van onderzoeken, niets, niente, nada. De gemeente schijnt het druk te hebben en laat het geven van voorlichting over het Polenhotel over aan de uitbater die er uiteraard alle belang bij heeft om zijn plannen zo rooskleurig mogelijk voor te stellen. Wel op 6 januari een gemeentelijke aankondiging verder mag de heer v.d. Kaaij het opknappen en dat doet hij met verve. Zich verschuilend achter COVID 19 vraagt hij de namen en adressen op van diegenen die vragen, bezwaren of opmerkingen hebben. Wel voor 22 februari, want dan kan hij er voor zorgen dat alles in orde komt. Dat is dan mooi, want Tinte en omgeving wil geen hotel waarin mensen in containers worden opgehokt. Klaar dus. We mogen hopen dat de gemeente de negatieve reacties op het plan ter harte neemt en een dikke streep door de plannen van V.d Kaaij haalt. Zaak gesloten.

Maar zo wel niet gaan. Onze bestuurders kijken de glastuinders naar de ogen. Zozeer zelfs dat ze handelen in strijd met de privacy wetgeving. Wie wel eens een reactie geeft op een gemeentelijk plan ziet later in de gemeentelijke stukken dat hij een nummer heeft gekregen waaronder de gemeente een samenvatting geeft van eventuele bezwaren. Zo hoort het. De gemeente mag een particulier persoon geen data laten inzamelen van eventuele bezwaarden zoals nu dreigt te gebeuren. Er zijn inwoners van Tinte die de posters tegen het Polenhotel niet eens durven ophangen uit angst dat de Tinte militie bij hen de boel komt verbouwen. Want zo gaat dat weer wel in een hechte gemeenschap.

De Mus raadt iedereen aan die moeite heeft met het Polenhotel een reactie meteen te richten aan burgemeester en wethouders van Westvoorne. Daar horen ze thuis. Dan weet het college van BenW meteen hoe de vlag er voor staat.