In de ban van de ring

Eigenlijk zou dit stukje moeten heten “komt een vrouw bij de dokter”, maar die titel is al gemunt door de schrijver Kluun. Kijk het zit zo. Al vroeg krijgen meisjes en jongens tegenwoordig onderwezen dat vrouw en man gelijk zijn en slechts op enkele onderdelen van elkaar verschillen. Die verschillen zitten hem voornamelijk in de voortplantingsapparatuur, bij vrouwen grotendeels goed verstopt in de buikholte. Dan komt het verhaal van het eitje, het zaadje en het kindje. Heel romantisch allemaal. Alleen is de vrouw als producent van het eitje na zo’n dertig, veertig jaar uitgelegd. Net als bij een kip zijn de eitjes uit de eierstokken op. De voortplantingsapparatuur blijft dan als nutteloos artefact zitten in de buikholte.
De tijd gaat door, de jaren klimmen, de vrouw wordt steeds ouder en de zwaartekracht doet zijn werk. Op een dag kun je dan het gevoel krijgen dat je verlepte eierstokken tussen je knieën hangen. Dat is niet zo, het lijkt zo. Je torst als het ware je leeftijd merkbaar mee. Vandaar dus: komt een vrouw bij de dokter. In dit geval de meer dan tachtigjarige Mus zelve.

Ampel onderzoek wijst uit: er is sprake van een verzakking. Een beetje uitgewoond huis dus. “Zullen we een ringetje proberen”, vraagt de dokter opgewekt. “Waarom ook niet” antwoordt Mus en kijkt een beetje verschrikt naar een kleine formaat blauwe theeschoteltje met een zeefje in het midden. “Dit klemmen we tussen het stuitbeen en het schaambeen en dan blijft alles op z’n plaats”. De Mus verbaasd: “waar is dat zeefje voor?” “Geeft meer steun”, zei de dokter.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken, al bij het instappen van de auto werd Mus overvallen door een merkwaardig gevoel. Thuis maar even kijken. En daar zat Mus dus met het theeschoteltje in de hand.
“Het is er al uitgefloept”, piepte Mus telefonisch tegen de doktersassistente.
“Brengt u het dan maar weer terug”, was het antwoord, “want die dingen zijn nogal kostbaar”.

Toen ontwaakte de journalist in de Mus. Hoezo kostbaar? Dat zit zo. Het theeschoteltje en al dat soort vrouwenringen vallen voor de verzekering onder het hoofdstuk voorbehoedsmiddelen tegen het ongewenst krijgen van kinderen en dat is niet verzekerd in de basis volksverzekering. Dat is je eigen verantwoordelijkheid, zoals de VVD dat altijd zo smakelijk verkoopt. Laat de oude Mus er nu niet aan gedacht hebben om zich op haar leeftijd nog te verzekeren voor het gebruik van preservatieven. En zo werd de Mus alsnog genaaid door de volksverzekering. Dat zeefje? Daar moet je de zaaddodende pasta op smeren.

De weg tussen Tinte en de Rechtbank

De route van Tinte naar de recht bank in Rotterdam, kan de Mus inmiddels dromen. Dat klinkt onheilspellender dan het is. De Mus wordt niet opgesloten in het cachot, maar bezoekt meer dan haar lief is de burelen van de bestuursrechter om de dwaze plannen van de gemeente Westvoorne te laten beoordelen. Want laten we eerlijk zijn: aan de gemeenteraad kun je dat niet overlaten.
Net als de heer Sjoukes van Gemeentebelangen ben ik dol op beeldbepalende gebouwen. In een beeldbepalend gebouw hak je geen gat voor een winkelpui voor een beoogde buurtwinkel in de zijmuur van de voormalige christelijke school aan de Strypsedijk in Tinte. Vandaar die gang naar de rechter en daar hoor je nog eens wat.

De Mus vindt de buurtwinkel een doodgeboren kindje met een lam handje. Maar de ambtelijke vertegenwoordigers van de gemeente legden de rechter uit dat het de bedoeling was dat “de bezoekers van het nieuwe verenigingsgebouw bij het naar huis gaan tenminste een zak aardappels kopen” teneinde, zo begreep ik en de rechter waarschijnlijk ook, om de exploitatie van het kostbare geheel van meer dan een half miljoen euro’s rond te krijgen. Een soort gedwongen winkelnering dus. De secretaris van het stichtingsbestuur Tintestein levert de groente en aardappels, de voorzitter de appels en ander fruit. Welke andere streek- en huisvlijt producten nog worden aangeboden is nog niet helemaal duidelijk. Rekent u er maar op dat de economie in Tinte een upswing zal maken.

Heel Tinte weet, en de raad weet het ook, dat Tinte, een gemeenschap van voornamelijk bejaarden, ook nog een gymnastieklokaal krijgt. Initiatiefnemer Jaap Roskam zei het laatstelijk in een gemeentelijke commissievergadering over dit onderwerp nog zo “we hebben in Tinte ook last van al die oudjes. De enige beweging van mijn ouders is het met een lepeltje roeren in de koffie”. Kijk, dat is dus de wijze waarop in Tinte de boven ons gestelden over ons denken. Het stichtingsbestuur weet wat goed voor ons is. Veel aardappels kopen en om het zetmeel er weer af te krijgen, allemaal naar de bejaardengymnastiek. Nou, de bejaarden van Tinte zien Japie Roskam aankomen.
De resterende inwoners van Tinte mogen straks onder de bezielende leiding van de bekende feestneus Kees Rehorst meedoen met zijn musical die de onuitsprekelijke dank moet vertolken voor het godsgeschenk van het gemeentebestuur.

Weet wat u ook zo opviel tijdens de zitting van de rechtbank: de vertegenwoordigers van de gemeente zitten glashard te liegen. In Tinte weet toch iedereen dat er een verliesleidend multifunctioneel centrum uit de klei wordt gestampt? Dat mocht de rechter eigenlijk niet horen, daarom zongen de vertegenwoordigers van het gemeentebestuur in koor toekomstmuziek: “Misschien komt die sportzaal er wel nooit”. En dat extra krediet van € 264.000? “Daar was geen sprake van”.

Het multifunctioneel centrum in Tinte wordt gebouwd op een fundament van leugens. Weten de raadsleden dat de nieuwe inrichting van de oude school behoorlijk brandonveilig is? Dat volgens de bouwtekening de vluchtwegen bij brand niet deugen. Dat bij de rechter werd gezegd dat de brandweer toch akkoord was? Wat zal de Veiligheidsregio Rijnmond daar van zeggen? O ja, daar is het oud-CDA-raadslid Littooij de baas. En we zullen er het altijd kritische CDA-raadslid Vriend nu niet over horen. Ook gij Brutus.

Feestgedruis in Rockanje sur Mer. Zet uw feestneus op en neemt allen een mirliton mee

Het was in die dagen dat Ahmed Aboutaleb pas burgemeester van Rotterdam was en dat tijdens een strandfeest in Hoek van Holland de politie een jonge feestvierder dood schoot nadat door drank en oorverdovende muzak de zaak volstrekt uit de hand was gelopen. Er bleken onvoldoende veiligheidsmaatregelen te zijn genomen. Dit werd Aboutaleb als verantwoordelijk portefeuillehouder door de gemeenteraad van Rotterdam zwaar aangerekend. Hij heeft moeten vechten voor zijn positie. Aboutaleb had zich wel degelijk laten adviseren over de feestelijkheden en zijn adviseur openbare veiligheid, het toenmalige CDA-raadslid A. Littooij in de raad van Westvoorne, had hem gezegd dat het allemaal prima kon.

Littooij, met in het achterhoofd ongetwijfeld de bruiloft van Kanaän, was zelf niet vies van luidruchtige feestjes. Hij was o.a. een vurig pleitbezorger van een boulevard door het gemeentelijk duingebied van het 1ste Slag naar het 2de Slag.
Het feestje in Hoek van Holland is Littooij lelijk opgebroken. Aboutaleb kon hem niet meer zien en hij werd weggepromoveerd naar de Veiligheidsregio Rijnmond (VVR) als corporate executive officer. Met Hoek van Holland in het achterhoofd moet hij hebben gedacht dat hij zijn verdere carrière-perspectieven niet langer in de waagschaal wilde leggen voor strandfeestjes.
Namens de VRR eist hij dan ook voldoende veiligheidsmaatregelen zodat de ordehandhavers bij calamiteiten voldoende aan- en afvoerwegen hebben om zich veilig uit de voeten te kunnen maken. Want dat was de makke in Hoek van Holland, de politie werd het duin gedreven door bezopen feestgangers met kapot geslagen flessen in de handen en voelde zich terecht bedreigd.

Onder druk van de VRR moet onze feestneus-burgemeester P. de Jong wel met maatregelen komen om de arme strandtenthouders in Rockanje het brood niet uit de mond te stoten. Er moeten brede doorgangen naar het strand komen, de strandpleinen worden keerlussen zodat onze prinsemarij zich snel kan terugtrekken als het dronken feestvolk uit de strandtenten oprukt.
In het voorstel “verbreding strandopgangen” gewaagt de burgemeester ook van calamiteiten in verband met alcohol. Hij kent het gevaar dus. Maar ach, die arme strandtentexploitanten die alleen in leven kunnen blijven als ze het jaarrond rotzooi mogen trappen in een Natura 2000 gebied. Dus mag de raad een krediet van € 72.000 voteren om de exploitanten voor armoede te behoeden.

De Mus heeft een veel beter idee. Strandtenten ‘s winters weer dicht. Geen dolle commerciële feesten meer op het strand, schaf meteen 4wheeldrive wedstrijden ook maar af en doe als verantwoordelijk gemeente wat je doen moet: zorg eens een beetje voor Voorne’s Duin in plaats van het uit te buiten.
Waar blijft Natuurmonumenten eigenlijk, die hebben de servituten om het tegen te houden.

Enfin, de behandeling van dit drama aanstaande dinsdag 7 maart in dit theater, gemeentehuis Rockanje, aanvang 8 uur.
Zet uw feestneus op en neemt allen een mirliton mee.