Nog nooit gedaan: belevingonderzoek naar geluid en overschrijding van de normen.

Dezer dagen zaten in de raadszaal van Westvoorne enkele zeer met zichzelf ingenomen heren, die van de DCMR en uiteraard wethouder B. van der Mey.
Met trots presenteerden zij een nooit vertoond onderzoek naar de beleving van omgevingslawaai, stelden vast dat er wel degelijk overlast werd ondervonden, dat de verscheidene bronnen in het Rotterdamse haven- en industriegebied lagen, dat de bedrijven de geluidsnormen niet werden overschreden, dat het weer wederom als schuldige werd aangewezen en dat er kort samengevat: geen ruk aan te doen was. In de toekomst wellicht.
De wethouder haastte zich om met een stoplap dat aan te tonen dat geluidsbeleving behoorlijk subjectief is. Want als een knetterende brommer door het dorp reed kon je dat goed horen, maar reed diezelfde door het centrum van Rotterdam dan hoorde je hem niet. Kletskoek natuurlijk. Diezelde brommer haalt ‘s nachts op de Rotterdamse Nieuwe Binnenweg vele mensen uit hun slaap. Ga maar vragen.
De reatie tussen geluidsoverlast en gezondheidsschade heeft men in Frankrijk al jaren geleden onderzocht. In Parijs onder andere. Een motorrijder met open knalpot die over de Periferique raasde wekte met gemak meer dan een miljoen mensen uit hun slaap. Vandaar de ondertunneling van de tweede ring om Parijs.

Kom daar in ons land eens om. Aanpak de geluidsbelasting heeft geen prioriteit. Uit de discussie in de Westvoornse raad over de geluidsbeleving bleek weer eens dat we voor vermindering van overlast afhankelijk zijn van de goedgunstigheid van het bedrijfsleven en het Rotterdamse Havenbedrijf. De wethouder smiespelde wat achter zijn hand over de uitstekende contacten die hij onderhoudt met Casteleyn van het Havenbedrijf en het bedrijfsleven. Over het sluiten van convenanten en zo. Maar die papieren dingen hangen in Rotterdam op de wc. Recent voorbeeldje: het overslagbedrijf van gas, olie en chemicaliën HES komt tegen alle afspraken in gewoon op het gedempte deel van het Hartelkanaal direct naast het Oostvoornse Meer. Tja, moet de gemeente zich maar niet laten omkopen door € 800.000 van het Havenbedrijf. Dan blijf je met een tandeloos bekkie achter.
De raad jammerde over de verouderde normen en de achterblijven wet- en regelgeving en of dat niet anders kan. Nee geachte raadsleden, verblind door een paar grijpstuivers hebt u de macht uit handen gegeven toen de geluidscontour over het Oostvoornse Meer werd gelegd.

Hoe handelen BenW en de raad eigenlijk zelf als het om ontwikkeling binnen de eigen de eigen gemeente gaat? Hetzelfde als Rotterdam natuurlijk. Allerlei activiteiten die burgers eigenlijk niet willen worden doorgedrukt ten behoeve van het bedrijfsleven. Laatste voorbeeldje van niets ontziend bestuur is het willen bouwen van een nieuwe sportstal tussen twee beeldbepalende gebouwen: een klein schooltje en een kerkje. De laatste stenen getuigen in onze gemeente van een godsdienststrijd in Nederland, de Doleantie, waarin onder leiding van Abraham Kuiper de Gereformeerden de Hervormde kerk verlieten. Een monumentale herinnering aan die kerkscheuring krijgt straks een nieuwe god, de sport.
Zij die dat niet zo zien zitten horen van de gemeente dat alles volgens de normen en de wet- en regelgeving verloopt. Het lijkt Rotterdam wel.

Model megastal als sporthal, of hoe het vlekje Tinte zijn onschuld verloor

Zou het vlekje Tinte als onderdeel van de gemeente Westvoorne nu toch echt een eigen sporthal krijgen? De vergunning is al verleend en is in strijd met het bestemmingsplan. De gemeente heeft even getobd met het uiterlijk van het gevaarte en de oplossing gevonden in een stalmodel voor sportvee en denkt daarmee te kunnen voldoen aan het beeldkwaliteitsplan dat is opgesteld voor het buitengebied van de gemeente. De kolos 9.40 m. hoog, krijgt een flauw puntdak waarmee voldaan wordt aan de bescheiden eis van het PvdA raadslid Regina Roggeveen. Een sinds kort in Tinte wonend Brielse ambtenaar en bestuurslid van de stichting Tintestein of verenigingsgebouw verklaart tijdens een bewonersbijeenkomst dat het gebouw moet voldoen aan de laatste eisen van de wet- en regelgeving zodat geen spoortje geluid van de muzikale sportbeoefening naar buiten zal doordringen. Mevrouw woont tegenover de Odiaan aan de Kade en hoort daar ook al niets. Terwijl de Mus toch anders ervaart als ze er langs komt. Maar hoe is dat bij sommigen? “Muziek moet je niet zozeer horen, maar voelen”. Dus kom maar op met die bassen, zumba , zumba.

Dan is er nog zo’n dingetje. Waarom worden de direct omwonenden pas geïnformeerd als de zaken kant en klaar op tafel liggen, of op banken? Zo verzamelden zich achter de oude school aan de Strypsedijk ineens een stuk of dertig jongeren uit de verre omgeving met getto-blaster, gerieflijke banken en vuurkorven, die tot diep in de nacht ontspannen aan het wheelen en dealen waren. Een probeerseltje van het Westvoornse gemeentebestuur dat de overlast in Rockanje door hangjongeren maar niet onder de knie krijgt?
Nu waren de bossages achter de school en het huidige verenigingsgebouw al sinds mensenheugenis een vrijplaats in de meest letterlijke zin van het woord. De Mus schat in dat de conceptie van menig Tintenaar achter de school heeft plaatsgevonden. Dat is niet erg, want het leverde ook weer nieuwe aanwas van het leerlingenaantal op. In die zin heeft de vergrijzing voor Tinte wel een heel sombere uitwerking gehad.

Wat te denken van de grootte van de stal, die wordt 27,5 m. lang. Daar kan straks indoorsport worden bedreven. Eerst was de bedoeling dat de sportzaal kleiner zou worden. Grijpt het gemeentebestuur de gelegenheid aan om een ander Rockanjes probleem op te lossen? Sporthal De Merel verdwijnt. Nu bij de nieuwe brede school een sporthal wordt gebouwd die kleiner is dan De Merel, verdwijnt daar de mogelijkheid voor indoorsport. Maar die kan dan wel in die barak in Tinte, zo zal het gemeentebestuur redeneren.
Als de hockeymeisjes nou maar niet met een cadeautje thuiskomen van die gretige loungers achter Tintestein. Want die twee kastanjebomen blijven staan en de bosjes ook.

Cultureel Erfgoed

Dezer dagen weer eens naar het Westvoornse Raad in Beeld gekeken. Wat zijn die vergaderingen van raad en commissies toch slaapverwekkend. Het ging wederom over de aanwijzing tot beschermd dorpsgezicht van een klein gedeelte van het Natura 2000 gebied Ontginningen Voorne’s Duin. U weet wel, die kwestie waar het college vóór was en de raad, na het horen van betrokken burgers, tegen en waar PW wethouder Van der Mey had zitten jokken en de bewoners kwaad werden. En nu heeft de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) het toch gedaan en nu moet het college tegen heug en meug een beroepschrift schrijven. Vandaar.
In het beroepschrift blijkt de gemeente de RCE de schuld te geven van de weerspanningheid van de bewoners. Het college adviseert dan ook het RCE om die plat te lullen om zou de kou uit de lucht te halen, met als gevolg afgelopen dinsdagavond drie ophnieuw insprekende burgers.

Het raadslid Van Hoey Smith had haar advocaat gestuurd. Die predikte de ernstige gevolgen van de aanwijzing. Niet alleen het betrokken gebied zou er onder lijden maar ook het toerisme en de hele omgeving. De gemeentelijke autonomie zou worden aangetast. Nu zou de Mus het helemaal niet erg vinden als de gemeente wat korter aan de lijn gehouden zou worden in Natura 2000 gebieden. Want wat Westvoorne uitvreet in onze waardevolle natuurgebieden, daar lusten de honden geen brood van. Mus heeft geen enkele behoefte aan het verder uitbouwen van de “Rotterdamse Lustwaranda” met luxe lodges in het duin met gratis jacht op het zo overvloedig aanwezige reewild.
Mocht de advocaat nog uitspreken en nog wel veel langer dan de toegestane vijf minuten, anders verging het bewoner Van Dijk die door de voorzitter van de Commissievergadering, ene meneer Sommeling, werd ‘kaltgestellt’. De heer Van Dijk had de brutaliteit gehad om bij de Minister van Cultuur een WOB procedure te beginnen teneinde de contacten en correspondentie tussen de gemeente en de Rijksdienst boven tafel te krijgen. De gemeente was tegen openbaarmaking, de minister besloot anders. Van Dijk kreeg inzage en voelde zich opnieuw belogen door de gemeente. “Uw woorden zijn niet passend in dit huis”, onderbrak voorzitter Sommeling meneer Van Dijk , “u moet zich houden aan de zaak waar het vanavond over gaat”. En daar ging het nou juist over. Burgemeester P. de Jong kwam er in zijn uitleg nog op terug: ”Ja, er waren telefoontjes geweest en mails, maar allemaal ambtelijk, geen bestuurlijke besluitvorming” en de burgemeester vond verder dat ambtelijk overleg moest kunnen en niet in de openbaarheid mocht komen.
En nu zit Mus met een probleem. Door de ambtelijke fusie, zo toegejuicht door de gemeente, worden we al in de zeer nabije toekomst geregeerd door de ambtelijke geheimschrijvers. Stel u voor, drie gemeenten krijgen een kant en klaar ambtelijk voorstel, twee gemeenten zijn voor, één gemeente is tegen; dan moet de verliezende partij het uitgestippelde beleid toch uitvoeren. Democratisch? Nee! In meerderheid genomen ambtelijke beslissingen moeten door burgemeesters en wethouders worden doorgesluisd naar hun gemeenteraden die ja en amen mogen zeggen. Dat heet dan slagvaardig beleid.
Wat is bestuur straks nog in onze gemeente? Het ondertekenen van oorkonden in een apenpakje!