Energietransitie: een ramp voor het Nederlandse landschap

Vanaf het einde van de Tweede Wereldoorlog heeft de Nederlandse regering een actief beleid gevoerd op snelle groei van de industralisatie en modernisering van de landbouw. Daartoe moesten zowel de lonen als de prijzen van voedsel laag blijven. De onwenselijke gevolgen van dit beleid manifesteren zich nog steeds, luister maar naar de klagende boeren en tuinders. Waar de overheid ook geen enkele aandacht aan schonk was het milieubeleid. Inmiddels heeft Nederland de op een na hoogste uitstoot van CO² per hoofd van de bevolking. Nu moet voor 2050 de uitstoot van CO² verlaagd worden tot 0 (nul). Nederland wil daarbij zichzelf de voortrekkersrol aanmeten en aan de wereld laten zien hoe snel wij het achterstallige milieuonderhoud gaan wegwerken. Dat lukt natuurlijk niet. Daarvoor is ons land al te veel beschadigd door de in sneltreinvaart teruggelopen biodiversiteit.
Nu het roer om moet vervalt de Nederlandse overheid in dezelfde fout. Aan milieubeleid wordt opnieuw niet gedacht, aan gevolgen van de geopolitiek (geothermie) ook niet, al het hete water moet uit de bodem en daar het retourwater zeer moeilijk terug te pompen valt, ligt een tweede Groningen op de loer.

Uit de presentatie over de Regionale Energie Strategie voor de gemeenteraad van Westvoorne woendag jl. blijkt dat bijvoorbeeld de voorschriften voor windmolens gaan versoepelen. Onze regering is daar in kleine kring heel duidelijk over. De molens kunnen dan dichter bij de kernen, de bedrijfsterreinen en de glastuinbouwgebieden worden geplaatst. Geluidshinder doet er niet toe, net als eerder de luchtvervuiling. Als er maar een plan komt waarmee Nederland in het buitenland goede sier kan maken.
Op alle daken moeten zonnepanelen. Waar de teveel opgewekte stroom op zonnige en winderige dagen moet blijven? Emma van Blom was de enige die er een vraag over stelde. Geen antwoord natuurlijk. Dat was niet aan de orde. En waar ook niet over gesproken mocht worden was het Rotterdamse haven- en industriegebied. Daar wordt op dit moment al volop geëxperimenteerd met waterstofgas. Maar woningen krijgen geen groen gas, dat blijft voorbehouden aan de industrie en het transportwezen. Hetzelfde geldt voor de import van aardgas.
De heer Van de Brandt van D66 wil nog wel een extra rij windmolens in het Vogelrustgebied om te voorkomen dat ze in de polders komen. Daar hoeft de heer Van de Brandt zich geen zorgen over te maken. Als het kon hadden ze er allang gestaan, onze bestuurders slaan zich op de borst dat ze het voor de poorten van de hel hebben kunnen voorkomen. Niet waar hoor. Het eiland Voorne-Putten is een officieel militair laagvlieggebied en dat heeft een beschermende werking, althans tegen windmolens.
In onze befaamde laagveengebieden kunnen bij verdere vernatting zonneakkers worden ingericht. Zo gaat de Holle Mare bij Zwartewaal toch nog naar de gallemiezen.

Sommigen van mijn lezers zullen zeggen de Mus was toch altijd zo voor het milieu. Ja, al sinds het begin van de zestiger jaren toen de aankondiging van grote industriële projecten in Rotterdam nog tussen de huwelijksaankondigingen hingen. Moet er dan niets gebeuren voor het milieu? Ja, maar niet zo. De trap moet van bovenaf worden schoongeveegd. Industrie en landbouw zijn de grootste vervuilers. Onze leefomgeving draagt daarvan de gevolgen. En wie wordt er het hardste aangepakt? De burger die al jarenlang trouw naar de glasbak sjokt en braaf consumeert wat hem aan goedkope zooi wordt voorgezet. Veel heeft dat het milieu niet geholpen.

Energiestrategie voor de toekomst. De rijksoverheid stuurt een Handreiking RES

Verzuipt de Nederlandse burger in de energiestrategieën? De Mus is er niet gerust op. Nederland valt uiteen in 36 delen die ieder een eigen Regionale Energie Strategie, een zogenaamde RES moeten ontwerpen. Uit het jargon van de “Handreiking RES”, die de gemeenteraad van Westvoorne vanavond krijgt gepresenteerd, valt op te maken dat aan het einde van de ontwerpperiode de 36 RES-en bij elkaar zullen worden opgeteld en als de eindsom niet voldoet aan het Klimaatakkoord van hoger hand zullen worden bijgesteld tot het gewenste niveau. De begeleiders van het RES-proces zijn de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), het Interprovinciaal Overleg (IPO) en de waterschappen.
De ontwerp RES-en moeten ter goedkeuring worden voorgelegd aan de colleges van burgemeester en wethouders, aan gedeputeerde staten en aan de dagelijkse besturen van de waterschappen. De bij elkaar opgetelde RES-en moeten voldoen aan de gestelde eisen van het Klimaatakkoord. Zo niet dan grijpt de rijksoverheid in. Tegen het eindresultaat mogen de gemeenteraden, de provinciale staten en de algemene vergadering van de waterschappen uiteindelijk “ja” zeggen. De individuele burger is in het hele proces niet te bekennen. Als dit de uitwerking is van het participatiebeleid van de overheid dan staat de Nederlandse burger er gekleurd op, dan is hij weer ondergeschikt aan de instituties, dus aan het corporatisme, dus aan een zuilensysteem waarin met het bedrijfsleven en een heel klein beetje de milieuorganisaties gaan uitmaken wat goed voor ons is. Kwartiermaker Diederik Samsom wordt bedankt.

Voorne-Putten maakt deel uit van de RES regio Rotterdam-Den Haag. Goeree-Overflakkee maakt zelf een RES. Je kunt al bij voorbaat medelijden hebben met dat eiland, want reken maar dat de boven ons gestelden straks vinden dat op al die dijken daar nog veel meer windmolens kunnen worden geplaatst dan er nu staan. Behalve misschien als zij het geluk hebben tot een militair laagvlieggebied te zijn benoemd, zoals bijvoorbeeld Voorne-Putten.

De Mus heeft in de Handreiking RES gezocht naar het belangrijkste hulpmiddel voor een RES gezocht om tot het gewenste resultaat te komen en wel de analytische kaarten. In de Handleiding RES staan wat “artist impressions” van wat wij daar onder moeten verstaan. In een willekeurig vlekkenpatroon kun je industriële centra onderscheiden met veel windmolens, kassengebieden met ongetwijfeld veel boorputten voor de geothermie en een geheel nieuwe infrastructuur voor het transport voor warmte. Bredere verspreiding van die analytische kaarten onder het volk is klaarblijkelijk nog niet gewenst ter vermijding van het NIMBY-effect. Er moet eerst gemasseerd worden. Om de Handreiking RES te citeren: “wij willen de regio’s uitdagen om een RES te ontwikkelen met een hogere ambitie dan hetgeen dat optelt tot de nationale doelstellingen van 49% CO² emissie reductie (gericht op hogere doelstellingen na 2030”. De Mus ziet het voor zich: Diederik Samsom op de barricaden.
Mus wenst de gemeenteraad van Westvoorne voor vanavond en de toekomst veel wijsheid toe.

Wat moet Tinte met een modern industrieel complex?

Dezer dagen ontving de Mus van de Partij Westvoorne twee keer de beste wensen voor 2019. Waar had ik dat aan verdiend? Na al mijn kritiek op dat vreemde ventje door de fractievoorzitter van de PW in de vorige raadsperiode als wethouder aangesteld. Ik neem aan dat hij weer veilig opgeborgen zit als adjunct-gemeentesecretaris in Lisse. Intussen zit Westvoorne met een verpeste binnenduinrand. Meneer bouwde liever patserige villa’s in plaats van sociale huurwoningen. Het wordt tijd dat fractievoorzitter Emma van Blom – Mus moet toegeven: de enige in de huidige gemeenteraad met gevoel voor politiek – de herstelwerkzaamheden ter hand neemt. Het begin is er. De oude aardappelschuur aan de Kade in Tinte krijgt geen woonbestemming zoals ventje Van der Meij in het vorige college had besloten. De raad was unaniem in haar afkeuring, een schouderklopje voor de PW die haar toenmalige wethouder liet vallen als een baksteen.

Er is meer werk aan de winkel. Al voor Kerst zag Mus in de nachtelijke uren een “licht der lichten” opgaan ten noorden van haar woning. Het schijnsel bleek afkomstig van een caravanstalling, een nieuwe kas als belevingscentrum plus nog een toekomstig kookgebouw. Dit alles uitgedacht door Jan Varekamp, voorzitter van de LTO afdeling Voorne-Putten, eerder bekend door tuinderij Vers, de gesneden groentefabriek in het glastuinbouwintensiveringsgebied van Tinte. Een caravanstalling in een glastuinbouwgebied? Mus kan dat ook niet plaatsen, maar het is mogelijk gemaakt door een een/tweetje tussen de provincie Zuid-Holland en Van der Meij. Tinte heeft voortaan een “modern industrieel complex”, alles in het kader van de Crisis en Herstelwet waardoor de inspraakmogelijkheden tegen megalomane plannen worden ingeperkt.
Op die caravanstalling, 2 hectaren groot, komen zonnepanelen zogenaamd om electriciteit te leveren voor vele huishoudens. Maar gezien de huidige lichtvervuiling zal Varekamp de opgewekte electriciteit wel voor eigen gebruik nodig hebben.

Voorts ontwikkelt Varekamp ook nog een heetwaterproject aan de Konneweg. Eenzelfde soort onderneming staat al in Brielle aan de Moersaatsenweg in Vierpolders. Een kostbare mislukking overigens, want het lukt maar niet om duurzaam het afgekoelde water terug te pompen naar waar het vandaan komt. In het opinieblad Forum schreef VNONCW dat van de 18 heetwaterprojecten meer dan de helft met dat probleem zit. Bij herstelwerkzaamheden, die miljoenen kosten, moet de heetwatervoorziening worden stilgelegd en worden de opgepompte tonnen zout water in tankwagens naar het Hartelkanaal afgevoerd en daar geloosd. Over de bijdrage van de glastuinbouw aan de verdere verzilting van het achterland hoor je dan weer niemand.

Kortom, werk aan de winkel voor de PW in de zittende raad, schrappen die nieuwe titulatuur voor het intensiveringsgebied. Van dat moderne industriële complex komt niets terecht. De drijvende zonnepanelen op een groot waterbassin voor regenwater bleek ook te hoog gegrepen. Straks grijpt het Havenbedrijf Rotterdam zijn kans om aan de Konneweg naar heet water te gaan boren in het kader van de Crisis en Herstelwet. Daarvoor heeft het Havenbedrijf het grondgebied van Westvoorne al op het oog. Voorne wordt in het kader van de Crisis en Herstelwet het uitloopgebied voor de Rotterdamse haven. Hoe moet het dan met de natuur, met de strandgenoegens van Rockanje, met de Rockanjese supermarkt, met al die villa´s Kakelbont?
Lang gewacht, stil gezwegen heeft Rottterdam zijn plan 2000+ toch gekregen. Met het voetzoolmeer voor de Rockanjese kust.